نمی‌خواهمت برای قرن‌ها
تو را به قدر حضورت در آغوش من
و به وسعت دلتنگی‌ام
می‌سنجم.
تو را به خنده‌های سرمست
تو را به گریه‌های شوق پشت میله‌ها
تو را به قدرت اراده و مهر مادری‌ات
می‌سنجم.
تو را به شوق زندگی در قحط‌سال عدالت
تو را به فهم زندگی در چهار دیواری سلول
تو را به دست‌های پینه‌بسته‌ی پدرت
تو را به چشم‌های منتظر مادر سرور
تو را به کوچه‌باغ‌های خواجه‌ده
تو را به درختان آلبالو و سیب
تو را به بخشندگی عطر گل‌های محمدی
می‌سنجم.
عزیزکم:
بهار خواهد آمد
و ما باز هم برای دیدن گل‌های باغ خواهیم رفت
و خواهیم چید میوه‌ی دست‌رنج عزیزانمان را
و تو باز هم در آغوش خواهی کشید آیدین را

آزادی را..

سیروس فتحی (همسر شریفه محمدی)
بهمن ماه ۱۴۰۳

کانال کمپین دفاع از شریفه محمدی