میگویند “کسی که در خانه شیشه ای نشسته نباید سنگ پرتاب کند”

اسد نودینیان

جوابی به ادعای آقای متین در رابطه با رفراندم در کردستان عراق

آقای کامران متین در متنی کوتاه ظاهرا در رابطه با  برگزاری رفراندوم کردستان عراق هر آنچه نفرت از نیروهای چپ در اذهان داشته بیان کرده‌اند. جهت اطلاع من فکر نمی‌کنم لازم به یادآوری به ایشان باشد، انگار که ایشان فراموش کرده‌اند آنکسی که این موقعیت را برای بازگشت حشد الشعبی و شکست پروسه انتخابات ایجاد کرد نیروها و احزاب قومی از دوستان و رهبران آقای کامران متین یعنی اتحادیه میهنی کردستان عراق بود. ایشان که این همه در مورد مسائل گوناگون مطالعه دارند و گویا فرد مطلعی هستند می بایست اینرا میدانست و به یاد می‌آوردند. او میداند که همگان در کردستان عراق و ایران از توافقات میان جمهوری اسلامی و اتحادیه میهنی و سابقه همکاری میان آنها مطلع هستند. افشاگری که بعدا از جانب برخی مسئولان این حزب و کاربدستان “حکومت” کُردی از جمله استاندار کرکوک اقای نجم الدین کریم از ساخت و پاخت اتحادیه میهنی با دولت جمهوری اسلامی برای برهم زدن رفراندوم با نیروی حشد الشعبی بر ملا کرد، چگونگی ناکام ماندن آن انتخابات را روشن نمود. کسی دیگری کاری کرد و حالا شما فحشش را به کمونیست‌ها میدهید؟

کامران متین با بیان نیروهای چپ عامدانه و هندفمند کل چپ را در یک کیس جا داده و فرموده “چپ‌های خودخوانده‌ای که به درستی از حق تعیین سرنوشت #فلسطینیان دفاع کرده و می‌کنند اما آنزمان همصدا با دول فاشیستی ج.ا. و ترکیه، ایادی ج.ا…و…” را آورده و اینگونه بطور غیر واقعی و متاسفانه باید گفت دروغ گویانه زهر و کینه‌اش را علیه نیرو‌های چپ ابراز می‌دارند.

باز هم جهت اطلاع آقای متین احزاب کمونیسم کارگری در ایران و عراق و برخی از نیرو‌های چپ از مسئله استقلال استقلال درکردستان عراق  حمایت نمودند. تمام ناسیونالیست‌ها از جمله آقای کامران متین مطلع اند که اولین جریانی که از استقلال کردستان عراق دفاع کرد و ضرورت آن را بطور مکتوب بیان نمود کمونیست‌ها بودند. ما مدافع استقلال کردستان عراق بودیم تا جلو فجایعی که که ۲۵ سال است رهبران و دوستانت و امثال شما بر کارگر و زن و جوان و عامه مردم در این منطقه آورده اند گرفته شود. آقای متین و هم جنبشی‌هایشان بهتر است وقتی خود در خانه شیشه ای نشسته اند به دیگران سنگ پرتاب نکنند.

آنچه را همین احزاب خود خوانده و حاکم گمارده شده بر کردستان عراق در هیمن مدت بر سر مردم و آن جامعه آورده‌اند فاجعه بار و شرم آور است و هزاربار شرم آورتر برای توجیه گرانی چون آقای کامران متین که شغل آنها دروغگويی برای پنهان کردن این فجایع از طریق آلوده کردن افکار جوانان و مردم ستم دیده در کردستان با سم ناسیونالیسم و برتری طلبی و برای ایجاد تفرقه میان مردم است.

آقای متین، ناسیونالیسم کرد و احزابش و حکومت کذايی شما نشان داده‌اند که آنچه مسئله آنها نبوده و نیست زندگی و امنیت و رفاه و آسایش و رعایت حقوق ابتدايی مردم در کردستان است.

اسد نودینیان

۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵

۷ مهر ۱۰۴۴

بدنبال جواب به کامران متین، اطلاعیه سال 2017 مبارزات کمونیست که سندی است در رابطه با انتخابات و استقلال کردستان عراق را خواهم آورد.

مبارزان کمونیست – در باره ضرورت استقلال کردستان عراق

در باره ضرورت استقلال کردستان عراق

با بالا گرفتن جنگ مذهبی و قومی و عشیره ای در عراق، اعلام استقلال کردستان آن و برگزاری رفراندوم در میان مردم برای قطعی کردنش به یک مساله عاجل تبدیل شده است. مدت زیادی است که بحث استقلال کردستان عراق سر تیتر اخبار رسانه‌های دنیا است. حساسیت ها و مخالفت خوانی‌های تاریخی دولت های منطقه نسبت به این مساله کم شده است. تعدادی از دولت‌ها موافقت خود را با آن اعلام کرده‌اند. مردم در کردستان عراق در انتظار اقدام عملی در جهت حل نهائی این معضل دیرینه‌اند که زندگی چندین نسل گذشته و آینده آنها را در ابهام فرو برده است.

با این وجود تجربه مدت اخیر بار دیگر نشان داد که احزاب حاکم در کردستان عراق، حزب دمکرات کردستان عراق با بهدر دادن فرصت و تردیدهایش و اتحادیه میهنی و جریان تغییر(گوران ) با مخالفت خوانی صریح خود نه تنها تسهیل کننده حل این معضل نیستند، در ردیف موانع اعلام استقلال و تشکیل دولت برای حل نهائی مساله ملی در این منطقه اند. بحث استقلال کردستان عراق اولین بار در تیر ماه سال ۱۳۷۳، ژوئن ۱۹۹۵‌، توسط منصورحکمت در مقاله با عنوان “در دفاع از خواست استقلال کردستان عراق طرح مقدماتی بحث” طرح گردید. پیشروی نظامی اخیر داعش و شرایط مصیبت باری که اکنون بر مردم در عراق تحمیل شده است فاکتورهای جدید سیاسی را به مطلوبیت دلایل قدیمی و پایه دارتر طرح اولیه بحث استقلال کردستان عراق اضافه کرده است. در میان احزاب و سازمان‌های چپ، احزاب طیف کمونیسم کارگری، و کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران نظرات مختلفی راجع به این مساله طرح گشته‌اند. تنها حزب کمونیست کارگری ایران موافق استقلال است و بقیه احزاب مخالف‌اند یا اینکه مواضع ناروشن و بینابینی دارند. این اختلاف نظرات و گوناگونی مواضع صف بندی سیاسی مهمی را در میان این نیروها بوجود آورده است. این صف بندی سیاسی ما را بر آن داشت که بطور فشرده به ضرورت و مطلوبیت سیاسی استقلال کردستان عراق اشاره کنیم.

اوضاع فعلی عراق نه تنها زندگی مردم در آن مملکت را تباه کرده است، تبدیل به تهدیدی جدی برای مدنیت جامعه بشری بویژه در منطقه خاور میانه شده است. این وضعیت محصول نا روشنی آینده سیاسی عراق و طرح ارتجاعی فدارلیسم قومی و مذهبی است که بیش از یکدهه است بر مردم رنجدیده عراق تحمیل کرده‌اند. آمریکا و متحدین غربیش با از بین بردن شیرازه جامعه عراق و کمک مستقیم به نیروهای مذهبی برای جلوگیری از رشد عدالتخواهی در این منطقه، محیط مناسبی را برای پا گرفتن جریانات مذهبی و قومی و عشیره‌ای در عراق و هم چنین دخالت کشورهای منطقه در آن فراهم آورده‌اند. نیروهای داعش سنی مذهب، دولت مذهبی شیعه مالکی در بغداد و حاکمیت احزاب ناسیونالیست بر کردستان عراق محصول این اوضاع اند.

بیش از یکدهه است عراق به میدان کشمکش کشورهای منطقه از جمله ترکیه، ایران، عربستان سعودی و قطر تبدیل شده است. تحت این شرایط بجز مردم در عراق هر دارودسته و باند جانی مذهبی و عشیره‌ای و قومی صحنه گردان این میدانند تا به نفع خود سرنوشت آتی عراق را شکل دهند.

در دل این سناریوی سیاه مراجعه به آرا عمومی مردم‌، به حساب آوردن رای و نظر مردم برای تعیین سرنوشت خود در کردستان اقدامی است مثبت و دموکراتیک و قابل دفاع. سالهای سال است که احزاب ناسیونالیست کُرد و دولتهای منطقه و غرب در وصف سیستم فدرالی و تقسیم بندی مردم بر اساس قوم و مذهب ذهن مردم را بمب باران میکنند. استقلال کردستان معنایی جز شکست عملی این طرح ارتجاعی تحمیل شده بر مردم در عراق ندارد. اگر کردستان مستقل شود راه حاکمیت و توهم پراکنی بی انتهای احزاب ناسیونالیست بر مردم و بخور و بچاپ فعلی آن‌ها و مسئولیت ناپذیریشان گرفته میشود. مردم در کردستان عراق امکان می یابند بر پایه حکومتی بورژوایی و در هر حال نرمال زندگی خود و آینده بچه هایشان را سازمان دهند. تاوان ناروشنی حقوقی و سیاسی فعلی جامعه کردستان عراق را کارگران و مردم این منطقه پس می دهند و باید به این وضع خاتمه داد. هر چند سال‌های زیادی است در کردستان عراق خبری از ستم ملی نیست، اما مساله ملی کماکان به قوت خود باقی است. سر نوشت این جامعه هنوز نا روشن است. این ناروشنی مردم را در هراس دائمی و در انتظار حوادث مبهم ناگوار در آینده نگاهداشته است. مردم متوجه‌اند که در طول یکدهه گذشته هیچگاه دولت مرکزی از فشار و تهدید مردم در کردستان و احزاب حاکم بر آن دست بر نداشته است. حتی در همین روزها که دولت مالکی در گیر جنگ با نیروهای داعش است از تهدید احزاب در کردستان و مردم در آن منطقه لحظه ای غافل نبوده است. حل مساله ملی از طریق رفراندوم می تواند به این وضع خاتمه دهد و زمینه های کینه و نفرت پراکنی قومی و مذهبی را در میان مردم کرد زبان و عرب زبان پایان دهد. رابطه‌ها را هم سطح کند و جای ملت درجه دوم در رابطه با دولت عراق را به سطح روابط دو دولت بالا بکشد.

بالاخره استقلال کردستان عراق راه دخالت ترکیه از طریق حرب دمکرات کردستان عراق و دخالت ایران از طریق اتحادیه میهنی و جریان “گوران” و از طرف دیگر جلو فشار ایران را از کانال دولت شیعه مالکی بر این منطقه خواهد بست. به این معنی استقلال کردستان ضربه سیاسی مستقیمی است به حکومت جمهوری اسلامی و اسلام سیاسی بعنوان یکی از مسببان این اوضاع در عراق و سوریه و کل منطقه. عربستان سعودی و بسیاری از کشورهای عربی عراق را کشور عربی میدانند و دولت شیعه مالکی وابسته به ایران را دولتی ناخواسته و غیر خودی به حساب می‌آورند. این دولتها جریان سنی مذهب داعش را در مقابل شیعه‌های وابسته به ایران براه انداخته‌اند. این جنگ مذهبی فعلا سوریه و عراق را در بر گرفته و احتمال گسترش آن در منطقه هست. ادامه این وضعیت در عراق دیر یا زود کردستان را در بر خواهد گرفت. راه دور کردن مردم این منطقه از این جنگ مذهبی استقلال کردستان و تشکیل دولت غیر مذهبی در آن است.

در همین مدت ترس از کشیدن جنگ داعش و سرایت آن به کردستان و تهدیدهای دولت مالکی نارضایتی و اعتراضات مردم در کردستان را عقب زده و آنها را به زیر سایه احزاب ناسیونالیست و توهم پراکنی های آنها هل داده و موقعیت این احزاب تقویت شده است. باید راهی را انتخاب کرد که مردم در کردستان عراق را از این دایره بسته میان دولت مرکزی و احزاب ناسیونالیست و تبدیل شدن آنها به سیاهی لشکر نیروهای ناسیونالیست نجات پیدا کنند.

بحث این میشود اگر کردستان مستقل شود احتمال اینکه جنگ به این منطقه کشیده شود هست. حالا هم این احتمال هست و اتفاقا در صورت استقلال این احتمال بسیار کمتر میشود. اگر هم به کردستان مستقل حمله شود ماجرا در سطح بین المللی مانند جنگ دو کشور با هم و یا حمله تروریست‌های اسلامی به کشور دیگر تلقی می گردد.

مبارزان کمونیست

۲۴ تیر ۱۳۹

ژوئیه ۴2017

در اینجا لینک بیانیه های احزاب کمونیزم  کارگری ایران و عراق در رابطه با حمایت از رفراندم

مبارزان کمونیست – در باره ضرورت استقلال کردستان عراق

https://www.mobarez-k.com/?p=10651

حمایت از حزب کمونیست کارگری کردستان در پروژه رفراندم در کردستان عراق

https://hekmatist.com/2017/Hekmatist-166-hemayat-az-hkkk-dar-projeh-refrandom.html

اطلاعیه حزب کمونیست کارگری ایران-درباره رفراندوم و جدائی کردستان عراق

https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fwww.mobarez-k.com%2F%3Fp%3D24169%26fbclid%3DIwZXh0bgNhZW0CMTAAYnJpZBExQlNENGdpNzhZTzNCZjllUgEeijsn9-cn5FVhn8Jo-diRnxhN_xOnEUAGQ

 

پیام بگذارید