در حاشیه انتخاب زُهران قوام ممدانی / هراس از کمونیسم

اسد نودینیان

اسد نودینیان: دیروز، ۴ اکتبر ۲۰۲۵، ممدانی با آراء بالاتر از هر دو رقیب خود، اندرو مارک کوئومو از حزب دموکرات و شهردار قبلی این شهر که این بار به صورت مستقل خود را نامزد کرده بود، و همچنین از کرتیس اسلیوا به‌عنوان نماینده جمهوری‌خواهان، با اختلاف بالایی از آرا به‌عنوان شهردار بزرگ‌ترین شهر آمریکا، نیویورک، انتخاب گردید. ممدانی خود را به‌عنوان یک دموکرات سوسیالیست عضو حزب دموکرات‌ از لیست این حزب معرفی کرده بود. او با شعارهایی همچون رایگان کردن اتوبوس‌ها برای همگان، تأمین نان، لباس، مسکن و معیشت طبقه کارگر، کاهش هزینه‌های زندگی و تامین این هزینه‌ها از مالیات‌ها از ثروتمندان به مصاف رقبایش رفته بود. در رابطه با نسل‌کشی در غزه، از جمله تظاهرکنندگانی بود که با اعتصاب غذای پنج‌روزه، خواهان آتش‌بس فوری در غزه شد و اسرائیل را در این رابطه به نسل‌کشی محکوم کرد. ترامپ در طول مدت انتخابات، ممدانی را «یک کمونیست صد درصد» معرفی کرد تا شاید بتواند به این وسیله مردم را از رأی دادن به وی باز دارد. او تهدید نمود که با ممدانی همکاری نخواهد کرد و کمک‌های فدرال به شهرداری را متوقف می‌سازد. ترامپ عملاً با چنین تبلیغاتی، برای مقابله با او از اندرو مارک کوئومو، شهردار دموکرات قبلی، پشتیبانی نمود تا ممدانی انتخاب نشود. ممدانی با کسب بیش از ۵۰٫۳۹ درصد آرا پیروز شد. یکی دیگر از شاخص‌های مهم این انتخابات، شرکت بیش از دو میلیون نفر در رأی‌گیری بود.

در پس این انتخابات، آنجا که به مردم شهر نیویورک برمی‌گردد، آنان با وجود تمام تبلیغات دولت‌ آمریکا، از دموکرات تا جمهوری‌خواه، در قبال کمونیسم و سوسیالیسم، ممدانی را که خود را به‌عنوان سوسیالیستی عدالت‌خواه معرفی کرده بود ـ با رای بالا انتخاب کردند. در مصاحبه‌های تلویزیونی، مردم به ‌روشنی گفتند که از نظام سرمایه‌داری خسته شده‌اند و کسی را بر خواهند گزید که خواهان عدالت بیشتر برای تهیدستان باشد. با وجود حضور ممدانی در اعتراضات علیه دولت اسرائیل و تبلیغات مخالفانش، در شهری پرجمعیت و یهودی ‌نشین نیویورک، وقتی از برخی یهودیان در باره او سؤال شد، گفتند: «او برای همه عدالت می‌خواهد» و به همین دلیل به او رأی داده‌اند.

این انتخابات و برخورد مردم نیویورک بر دو مسئله اساسی تأکید گذاشت:
اول اینکه مردم در آمریکا تا چه اندازه از توزیع نابرابر ثروت و سیستم سیاسی کشور ناراضی و خواهان تغییر آن هستند. دوم اینکه و مهم‌تر از آن، نشان دادند که در چنین فضایی از راستی‌گرایی و مهاجرستیزی که دولت ترامپ در جامعه آمریکا رواج داده است، جوانی مهاجر با کمترین امکانات می‌تواند تنها با بیان حداقل خواسته‌های مردم، به چنین آرایی دست یابد و شهری بزرگ چون نیویورک را به میدان جدال میان عدالت‌خواهان (سوسیالیست‌ها) و مدافعان سرمایه تبدیل کند. همچنین این رویداد نشان داد که با وجود تمام تبلیغات ضد کمونیستی، چگونه هنوز از شبح کمونیسم و عدالت‌خواهی در هراس‌اند.

اسد نودینیان ۵ نوامبر ۲۰۲۵

پیام بگذارید