اخباروگزارش های کارگری 18 تیرماه 1404

اخباروگزارش های کارگری 18 تیرماه 1404

ازشعله ورکردن آتش جنگ خودداری کنید

جنگ برای اکثریت اهالی فاجعه آفرین وبرای اقلیت لاشخوران جنگی ارمغان آور

ننگ ونفرت بر جنگ افروزان وجنایتکاران جنگی

گسترده ترومستحکمترباد همبستگی اکثریت اهالی جامعه بمثابه قربانیان جنگ آمریکا-اسرائیل وایران و جنگ چهل اندی ساله اقلیت درقدرت حکومت اسلامی درايران

– فریاد 600 کارگر فاز 14پارس جنوبی: سه ماه بدون حقوق

– ادامه وگسترش کمک های خودجوش جمعی ازاهالی سیستان و بلوچستان درشهرهای زاهدان،میلک ونیمروز به افغانستانی های در حال ردمرزدراردوگاه های زابل،میلک و الغدیر زاهدان

– جان باختن مهاجران افغانستانی در اردوگاه زابل به دلیل تشنگی و گرمازدگی

– گل بی‌صدا

با ضربات نابغه ای که فقط یک…..

– بیانیه سندیکاهای کارگری فرانسه در رابطه با تهاجم نظامی اسرائیل و ایالت متحده به ایران

همبستگی با مردم ایران

– بازداشت صادق منصوری در کلاس درس

– خودکشی وجان باختن یک کارورز پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ابن سینا همدان وروزه سکوت رسانه ها و مسئولان استانی و کشوری

– مرگ تلخ اسماعیل در آتش چاردیواری ضایعات؛ او پدر سه فرزند بود!

*******

*فریاد 600 کارگر فاز 14پارس جنوبی: سه ماه بدون حقوق

بنا بر گزارشهای منتشره در شبکه های اجتماعی، بیش از ۶۰۰ کارکر شرکت مدیریت طرح‌های صنعتی ایران (IPMI) در فاز ۱۴ پارس جنوبی با تنظیم شکایتی دسته‌جمعی، خواهان پرداخت معوقات سه‌ماهه حقوق و مزایا، خسارات تأخیر مطابق ماده ۲۲ قانون کار و پرداخت کلیه مطالبات خود از این شرکت شدند.

این کارگران اعلام کرده‌اند از ابتدای اردیبهشت ۱۴۰۴ تاکنون حقوق و مزایای قانونی خود را دریافت نکرده‌اند و این وضعیت، فشار شدید اقتصادی و آسیب‌های روانی به خانواده‌های آنان وارد کرده است.

بنا بر این گزارشها، در جلسه‌ای که ۱۷ تیر ۱۴۰۴ با حضور مدیرعامل شرکت IPMI برگزار شد وی اعلام کرد تلاش می‌شود تا پایان ماه جاری بخشی از حقوق معوق پرداخت شود اما پرداخت پاداش‌ها و مزایای مناسبتی از بهمن ۱۴۰۳ به بعد را لغو شده دانست و گفت این پرداختها موضوعیت قانونی در شرکت دولتی ندارد.

همچنین او از برنامه‌ریزی برای اخراج بخشی از کارکنان تا پایان شهریور به منظور “چابک‌سازی شرکت” خبر داد. این در حالی است که بسیاری از کارکنان فعلی سابقه‌ای بیش از ۱۴ سال همکاری با IPMI دارند.

برگرفته از کانال اتحادیه آزاد کارگران ایران

*ادامه وگسترش کمک های خودجوش جمعی ازاهالی سیستان و بلوچستان درشهرهای زاهدان،میلک ونیمروز به افغانستانی های در حال ردمرزدراردوگاه های زابل،میلک و الغدیر زاهدان

فیلم ها وگزارش های منتشره در شبکه های اجتماعی بتاریخ 18 تیر،از ادامه وگسترش کمک های خودجوش جمعی ازاهالی سیستان و بلوچستان درشهرهای زاهدان،میلک ونیمروز به افغانستانی های در حال ردمرزدراردوگاه های زابل،میلک و الغدیر زاهدان ،خبرمی دهند.

*جان باختن مهاجران افغانستانی در اردوگاه زابل به دلیل تشنگی و گرمازدگی

بنابه گزارش منتشره درشبکه های اجتماعی بتاریخ 18 تیر، چند مهاجر افغانستانی ازجمله باقر رضایی 60 ساله در اردوگاه زابل به دلیل تشنگی و گرمازدگی،جان خودرا ازدست دادند.

یراساس همین گزارش، باقر رضایی پیش‌تر برگه خروج از ایران را دریافت کرده بود و در مسیر حرکت به سمت مرز از کرمان به استان سیستان و بلوچستان توسط نیروهای ایرانی بازداشت و به اردوگاه منتقل شده بود. خانواده او اعلام کردند که او هیچ مشکل جسمی نداشت و علت مرگ تنها گرمازدگی و کم‌آبی بوده است.

یکی از پسران او در گفت‌وگو با رسانه‌ها اعلام کرده که در همان اردوگاه، دست‌کم 35 نفر بر اثر گرما و تشنگی بی‌هوش شدند که 8 تن از آنان جان باختند. او همچنین از کار اجباری، نبود آب آشامیدنی، غذا و مراقبت‌های پزشکی به عنوان بخشی از واقعیت‌های این اردوگاه‌ها یاد کرده است.

جسد باقر رضایی روز سه‌شنبه 10 تیر به ولسوالی مالستان در استان غزنی افغانستان منتقل شد. گواهی فوت، علت مرگ را گرمازدگی و بی‌آبی عنوان کرده است.

*گل بی‌صدا

با ضربات نابغه ای که فقط یک…..

صمد جنوب

ظهر تابستان بود. آفتاب، خاک نرم زمین چمن مصنوعی را داغ کرده بود. صدای سوت داور هنوز در گوش‌ها بود که توپ به حرکت درآمد. تیم ما، مثل برق، حمله کرد. نیمه اول هنوز به نیمه نرسیده بود که ظهور پسر ساکت و گریزپای افغانستانی، توپ را مثل یک جادوگر از لای سه نفر رد کرد و گل اول را زد.

همه خوشحال شدند. اما کسی نام او را فریاد نزد.

ما ظهور را با نام و شناسنامه‌ی یک بچه‌ی ایرانی آورده بودیم. چون گفته بودند «دانش‌آموزان افغانستانی اجازه شرکت ندارند.»

دلیلش را هیچ‌کس درست نمی‌دانست. گفته بودند “دستور از بالا” است. ولی برای ما روشن بود: بچه‌هایی مثل ظهور، انگار در چشم قانون، کودک‌ نبودند.

شاید شهروند درجه چندم هم نبودند.

پنج گل زد. پنج گلی که روی کاغذ، به اسم دیگری ثبت شد. در نیمه اول، بازی را بردیم. اما تیم حریف کم‌کم مشکوک شد. چشمانشان روی ظهور قفل شده بود.

همکاران گفتند:

«سریع ببرش… سوار ماشینش کن… از شهر برو بیرون.»

و ما، ظهور را پشت صندلی عقب قایم کردیم و از شهر بیرون زدیم. به سمت جاده‌ی عسلویه، در گرمای خفه‌کننده‌ی بعدازظهر.

تلفنی دنبال نتیجه‌ی نیمه دوم بودیم. بدون ظهور، تیم‌مان چهار گل خورد. ولی نهایتاً بازی را بردیم.

وقتی تلفن را قطع کردیم، صدای گریه‌ی ظهور بلندتر شده بود.

گفت:

«من فقط می‌خواستم جام قهرمانی رو خودم ببرم بالا… یا می گفت: می خواستم با بچه ها عکس بگیرم…»

و ما، هیچ حرفی برای گفتن نداشتیم.

صدای پیروزی در گوش شهر می‌پیچید، اما پنج گل از آن شب، بی‌صدا و بی‌نام، در خاطره‌ی کسی ثبت نشد.

کودکی که برایش “نام” نبود، “حق” نبود، فقط “سایه‌ای بود که گل می‌زد”، نه شادی قهرمانی را چشید، نه حتی روی سکوی قهرمانی ایستاد.

داستان ظهور، فقط یک قصه نیست. هر روز، صدها کودک مهاجر، با استعدادی بی‌نظیر، از حق تحصیل، ورزش، شناسایی، و حتی شادی محروم می‌شوند. به آن‌ها می‌گویند:

“تو نیستی.”

ولی آن‌ها هستند.

در کلاس‌ها، در زمین‌های خاکی، در قلب آرزوها.

کودکان، کودک‌اند. چه ایرانی، چه افغانستانی!

حق دارند. همیشه.

بدون مرز و‌محدوده !

*بیانیه سندیکاهای کارگری فرانسه در رابطه با تهاجم نظامی اسرائیل و ایالت متحده به ایران

همبستگی با مردم ایران

جنگی که در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۵ توسط دولت اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران و با حمایت ایالات متحده آغاز شد، منطقه را بیش از پیش در آشوب و ناامنی فرو برده است. هر چند که در حال حاضر آتش‌بس شکننده ای برقرار شده است، کلکتیو سندیکاهای فرانسوی در دفاع از کارگران ایران، با هماهنگی با انجمن همبستگی سوسیالیستی با کارگران در ایران(SSTI)، بمباران‌های نامشروع و غیرقانونی را محکوم می‌کند.

بیش از ۱۲۰۰ نفر از مردم ایران در این بمباران‌ها جان خود را از دست داده‌اند که اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها غیرنظامی بوده‌اند. سرکوب داخلی نیز نه‌ تنها کاهش نیافته، بلکه شدت گرفته است. امروز، به نام «شکار جاسوسان»، رژیم به بازداشت‌های خودسرانه و اعدام‌ها شدت بخشیده است.

ما بار دیگر حمایت خود را از مردم ایران در مبارزه اشان برای آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی اعلام می‌کنیم. هم چنین بر اهمیت رعایتحقوق بنیادین بشر تأکید داریم.

تعیین سرنوشت ایران تنها برعهده زنان و مردان ایران است. تغییر در ایران باید از درون کشور شکل بگیرد، هیچ مداخله نظامی خارجی نمی‌تواند آزادی واقعی‌ای را که مردم ایران شایسته آن هستند، برایشان به ارمغان بیاورد.

در ۲۳ ژوئن، زندان اوین در تهران هدف بمباران اسرائیل قرار گرفت که دست‌کم ۷۹ کشته بر جای گذاشت، از جمله بسیاری از زندانیان. هیچ اطلاعات رسمی‌ای در دست نیست که بتواند هویت قربانیان را مشخص کند: زندانیان، بستگان ملاقات کننده، کارکنان زندان یا ساکنان محله.

در هفته‌های پیش از این بمباران شمار بسیاری از زندانیان در اوین را به زندان‌هایی با شرایطی حتی بدتر منتقل کردند. حدود ۳۰۰۰ زندانی به زندان بزرگ تهران منتقل شدند و زنان زندانی نیز به زندان قرچک فرستاده شدند.

همه زندانیان زن و مرد با وخامت شدید شرایط در زندان مواجه‌اند (کمبود آب، غذا، بهداشت و عدم دسترسی به مراقبت‌های پزشکی.)

ما نگرانی عمیق خود را از بابت اتهامات جدید و بسیار سنگین مطروحهعلیه سسیل کولر و ژاک پاریس – که بیش از سه سال است که در ایران زندانی هستند – ابراز می‌داریم. اتهامات «جاسوسی برای موساد»، «توطئه علیه رژیم» و «افساد فی‌الارض» – که مورد آخر می‌تواند به مجازات اعدام منجر شود – موجب برانگیختن شدید احساسات و نگرانی گسترده شده‌اند.

ما از مقامات دولت فرانسه می‌خواهیم که تلاش‌های خود را برای محافظت از سسیل کولر و ژاک پاریس دوچندان کنند، آزادی سریع آن‌ها، و رعایتحقوق بنیادین‌شان را تضمین نمایند.

ما قاطعانه هرگونه حمله نظامی را که ناقض معاهدات و کنوانسیون‌های بین‌المللی باشد، محکوم می‌کنیم. سازمان‌های سندیکایی ما به افشای آزار و اذیت‌هایی که متوجه کسانی است که در ایران برای آزادی، عدالت اجتماعی و حقوق سندیکایی مبارزه می‌کنند، ادامه خواهند داد.

در برابر خشونت رژیم ایران و در مقابله با جنگ، همبستگی بین‌المللی بیش از هر زمان دیگری ضروری است.

آزادی فوری فعالان سندیکایی و زندانیان عقیدتی در ایران!

پایان دادن به سرکوب!

حمایت از مطالبات اجتماعی و دموکراتیک مردم ایران!

کنفدراسیون دموکراتیک فرانسوی کار (س. اف. د. تCFDT)

کنفدراسیون عمومی کار (س. ژ. تCGT)

کنفدراسیون متحده سندیکایی (اف. اس. اوFSU)

اتحاد سندیکایی همبستگی (سولیدرSolidaires)

اتحاد ملی سندیکاهای مستقل (او. ان. اس. آUNSA)

پاریس، ۸ ژوئیه ۲۰۲۵

برگرفته از کانال سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

*بازداشت صادق منصوری در کلاس درس

در ادامه موج بازداشتهای پس از جنگ و افزایش فشار بر فعالان فرهنگی، صادق منصوری، از اساتید انجمن خوشنویسان خراسان، روز سه‌شنبه ۱۰ تیر، در محل برگزاری کلاس آموزشی خود، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

آقای صادق منصوری و همسر محترمشان زهره اکبری (از معلمان خوش‌نام شهر مشهد) با رای صادره از سوی دادگاه انقلاب مشهد در حال طی دوران محکومیت خود با پابند الکترونیکی بودند.

شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن حمایت از ایشان، خواهان آزادی بی قید و شرط ایشان و سایر فعالان فرهنگی و زندانیان سیاسی در بند است.

*خودکشی وجان باختن یک کارورز پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ابن سینا همدان وروزه سکوت رسانه ها و مسئولان استانی و کشوری

روزپنج شنبه 18 تیر،خبر خودکشی وجان باختن یک کارورز پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ابن سینا همدان وروزه سکوت رسانه ها و مسئولان استانی و کشوری،منتشر شد.

تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاعی اززمان خودکشی وهویت وجنسیت این دانشجوی جوان جان باخته دردسترس نیست.

*مرگ تلخ اسماعیل در آتش چاردیواری ضایعات؛ او پدر سه فرزند بود!

ظهردیروز(تاریخ انتشار خبر18 تیر)، حادثه‌ای تلخ در یکی از انبارهای دپوی ضایعات در شهر صالحیه رخ داد؛ جایی که آتش‌سوزی، جوانی به نام اسماعیل ـ پدر سه فرزند ـ را گرفتار شعله‌ها کرد. اسماعیل در حالیکه در آتش سوخته بود، با تأخیر قابل توجه اورژانس، توسط یکی از همسایه‌ها و بدون رعایت پروتکلهای امدادی، با خودروی شخصی به بیمارستان منتقل شد.

او ساعاتی در بخش مراقبتهای ویژه با مرگ دست‌وپنجه نرم کرد، اما در نهایت، جان سپرد. شاهدان میگویند اسماعیل در لحظات آخر، فقط از اطرافیانش میخواست او را حلال کنند؛ گویی خودش میدانست که دیگر فرصتی نمانده است.

🔷 این اتفاق دلخراش، چند پرسش جدی را پیش روی مسئولان قرار میدهد:

🔹چرا اورژانس همچنان در رسیدن به محل حادثه تأخیر دارد؟

🔹چرا ایمنی و نظارت بر فعالیت مشاغل پرخطر همچنان به حال خود رها شده‌اند؟

🔹اگر چنین حوادثی در مناطقی با تراکم مسکونی رخ دهد، چه فاجعه‌ای در انتظار مردم است؟

حادثه‌ای که نباید می‌افتاد، افتاد و خانواده‌ای برای همیشه داغدار شد. آیا این‌ بار کسی پاسخگو خواهد بود؟ یا بازهم همه‌چیز ب فراموشی سپرده میشود؟

منبع:کانال کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری ایران

akhbarkargari2468@gmail.com

 

پیام بگذارید