6
بیانیه جمعی کامیونداران بندر
۱۷شهریور ۱۴۰۵
ما جمعی از کامیونداران بندر، سالهاست که با سختی، گرانی، استهلاک، هزینههای سرسامآور تعمیرات، قطعات، لاستیک، بیمه و سوخت دستوپنجه نرم میکنیم. سالها کار کردهایم، بار کشیدهایم و برای تأمین زندگی خانوادههایمان در گرما و سرما، شب و روز، روی جادهها بودهایم.
اما امروز دیگر مسئله فقط سختی کار نیست؛ مسئله این است که دیگر توان تحمل این فشارها را نداریم. هر بار که قیمت سوخت و هزینههای زندگی افزایش پیدا میکند، زنجیرهای از گرانیها به راه میافتد. هزینه حملونقل بالا میرود، قطعات و لاستیک گرانتر میشوند، تعمیرات سنگینتر میشود و در نهایت این راننده و خانواده راننده هستند که باید هزینه آن را از جیب و سفره خود پرداخت کنند.
کامیون برای ما وسیله تجمل نیست؛ نانِ ما، سرمایه ما و تنها وسیله تأمین زندگی خانواده ماست.
چگونه میتوان انتظار داشت رانندهای با این همه هزینه و استهلاک، همچنان با درآمدی که با هزینههای امروز هیچ تناسبی ندارد، به کار خود ادامه دهد؟
ما سالها تحمل کردیم.
سالها سکوت کردیم.
سالها گفتیم شاید شرایط بهتر شود.
اما امروز با صراحت میگوییم:
دیگر توان تحمل نداریم.
در این روزها اقشار مختلف جامعه، از پرستاران و معلمان گرفته تا بازنشستگان، کارگران و رانندگان، هر کدام با مشکلات و فشارهای سنگین زندگی روبهرو هستند. ما کامیونداران نیز بخشی از همین جامعه هستیم و نمیتوانیم نسبت به آینده خود و خانوادههایمان بیتفاوت بمانیم.
ما خواهان زندگی تجملاتی نیستیم؛
ما حق یک زندگی شرافتمندانه را میخواهیم.
ما خواهان کرایهای هستیم که با هزینه واقعی حملونقل تناسب داشته باشد.
ما خواهان توجه جدی به هزینه سوخت، قطعات، لاستیک، تعمیرات و استهلاک کامیون هستیم.
ما خواهان آن هستیم که صدای رانندهای که ستون حملونقل کشور است، شنیده شود.
ما کامیونداران بندر اعلام میکنیم که دیگر سکوت در برابر این وضعیت را به صلاح خود و خانوادههایمان نمیدانیم.
صدای ما صدای یک نفر نیست؛
صدای جمع بزرگی از رانندگانی است که سالها بار این فشار را بر دوش کشیدهاند.
ما خستهایم، اما ساکت نیستیم.
ما تحت فشاریم، اما بیصدا نخواهیم ماند.
سالها تحمل کردیم؛ اما دیگر توان تحمل این وضعیت را نداریم.
وقت آن است که صدای کامیونداران شنیده شود و برای مشکلات معیشتی و صنفی آنان، به جای وعده، راهحل واقعی و عملی ارائه شود.
جمعی از کامیونداران بندر
