رضا بی‌شتاب

شرابِ شعر جانا شرابِ شعرِ چشمانت چه گیراست شیرین تر از عشقی وُ لبخندت چو خنیاست آمد نسیمِ رهگذر چشمش ترا دید عطرِ تو در جانش دمید وُ همچو شیداست …

برای پرستو احمدی و دلیریِ بی همتایِ او پرستو جان بهارِ آسمان ست زمین سبز از صدایت در بیان ست پرستو آمدی ناگاه و بیگاه خدا داند صدا اینجا نهان …