با توجه به مجموعه مباحث موجود و فرصتها و موانع هر یک از سناریوهای بالا، میتوان به این جمعبندی نسبی رسید که در میان مدت، محتملترین سناریوها به ترتیب شامل«اصلاحات محدود از طرف ترکیب فعلی حاکمیت»، «ادامه وضع موجود» و اعتراضات پراکنده است. نامحتملترین سناریوها شامل «بازسازی ثبات از طریق سرکوب کامل در داخل و اعلام دستیابی به سلاح هستهای در سطح بینالمللی»، «تشدید تعارضات و جنگ داخلی» است. البته نامطلوبترین سناریوهای محتمل «جنگ و حملات خارجی» و «جنگ داخلی» و سرکوب کامل است. اما جنبش انقلابی مطلوبترین سناریوهای موجود است. بنابراین، صرفنظر از احتمال نسبتا کم تحقق این سناریو در وضعیت فعلی و کوتاهمدت، میتواند در دستورکار آگاهانه و اندیشیده شده جنبشهای اجتماعی و همه نیروهای انقلابی قرار گیرد و با افزایش سهم و تأثیر متغیرهای کنشگرانه و استراتژیک، بر میزان احتمال این واقعه افزوده شود و افق و چشمانداز پس جمهوری اسلامی نیز شفافتر گردد! ادامە مطلب
