بیانیه شورای همبستگی بین‌المللی زنان بە مناسبت اول ماه مه

اول ماه مه امسال در شرایطی فرامی‌رسد که زندگی میلیونها زن و کارگر در ایران زیر ضرب هم‌زمان جنگ، فقر و فروپاشی اجتماعی در حال نابودی است. آنچه امروز جریان دارد، «بحران» نیست؛ یک فاجعه عینی و جاری است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، از جمله در «دویچه‌وله»، حتی اگر جنگ همین امروز متوقف شود، بیش از ۳۰ میلیون نفر دیگر به زیر خط فقر سقوط خواهند کرد. این یعنی گرسنگی، بی‌خانمانی و ناامنی برای بخش عظیمی از جامعه نه در آینده، بلکه همین حالا.

کارخانەها تعطیل میشوند، کار از بین می‌رود، قیمتها هر روز بالا میروند و دستمزدها عملاً بی‌ارزش شدەاند. درمان به کالایی لوکس تبدیل شده و بسیاری از خانواده‌ها حتی توان تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خود را ندارند. این وضعیت، زندگی را به بقا تقلیل داده است. در این میان، زنان کارگر و زحمتکش در خط مقدم این ویرانی قرار دارند. زنانی که شغل خود را از دست داده‌اند یا به کارهای بی‌ثبات و بی‌حقوق رانده شده‌اند. زنانی که باید با دست خالی، خانواده را از فروپاشی نجات دهند. زنانی که زیر بار گرانی، بی‌کاری، و فشار بی‌امان زندگی، فرسوده می‌شوند اما همچنان ستون نگهدارنده حیات باقی می‌مانند. برای زنان سرپرست خانوار، این وضعیت یعنی سقوط مستقیم به زیر خط بقا.

کودکان، قربانیان خاموش این فاجعەاند: ترک تحصیل، سوءتغذیه، کار اجباری و آیندەای که پیش از آغاز، نابود شدەاست. این فقط نابودی یک نسل نیست، نابودی آینده است. ما با یک حقیقت عریان روبه‌رو هستیم:

این وضعیت تصادفی نیست. نتیجه مستقیم نظمی است که جنگ، فقر و استثمار را بازتولید می‌کند. شورای همبستگی بین‌المللی زنان اعلام میکند: ادامه این وضعیت غیرقابل‌تحمل است.

ما فراخوان می‌دهیم:

* به اتحاد فوری و گسترده زنان کارگر و طبقه‌کارگر

* به ایجاد کمیته‌های محل کار و شبکه‌های سازمان‌یافته زنان در محلات

* به سازمان‌دهی مقاومت جمعی علیه فقر، بیکاری و ناامنی

* و به پیوند مبارزه برای بقا با مبارزه برای تغییر بنیادین این وضعیت

دیگر زمان انتظار نیست.

دیگر زمان امید بستن به تغییرات از بالا نیست.

اگر زندگی در حال فروپاشی است، باید برای بازپس‌گیری آن سازمان یافت.

اول ماه مه باید این را روشن بگوید:

هیچ‌کس از بیرون این وضعیت را تغییر نخواهد داد.

این خودِ زنان کارگر و زحمتکشانند که باید، با همبستگی و سازمانیابی، در برابر این ویرانی بایستند.

زیرا وقتی زندگی به این حد از فروپاشی میرسد، مبارزه دیگر یک انتخاب نیست، بلکە یک ضرورت حیاتی است.

شورای همبستگی بین‌المللی زنان