این جنگ نیست؟ فقط تجاوز است؟!

شهاب برهان
با از سرگیری چندباره ی جنگ، بحث ها و جدل ها بر سر جنگ نیز داغ شده اند. عده ای شعار برای توقف جنگ می دهند و کسانی هم از بیخ منکر چیزی بنام جنگ اند. از جمله در صفحه فیسبوک رادیو همبستگی سوئد به تاریخ 17 ژوئیه 2026 دیدم اکبر معصوم بیگی در مخالفت با شعار « نه به جنگ» نوشته است: « نه به تجاوز ائتلاف صلیبی-صهیونیستی، کدام جنگ؟ فقط تجاوز است». او و هم جبهه هایش در این جنگ، مدام می نویسند این جنگ نیست، تجاوز است. چه کسی منکر تجاوز است؟ اما چرا این جنگ نیست؟ چون تجاوز است؟ کدام جنگ در تاریخ، با تجاوز آغاز نشده است؟ کدام جنگ های استعماری تجاوز نبوده اند؟ آیا می شود گفت جنگ ویتنام جنگ نبود چون امپریالیسم فرانسه و بعد امپریالیسم آمریکا به آن کشور تجاوز کردند؟ آیا حتا جنگ های دفاعی علیه مهاجمان خارجی، جنگ های رهائیبخش علیه اشغالگران جنگ نبوده اند چون فقط یک طرف تجاوزگر بوده است؟ یعنی جنگ زمانی جنگ است که تجاوز یک طرفه نباشد و تجاوز شده هم به متجاوز تجاوز کند؟ یعنی جنگ ویتنام را وقتی می شد جنگ نامید که ویتنام هم به آمریکا تجاوز می کرد؟! اصلا گیریم که آنچه واقع شده ” فقط” تجاوز است. آیا این تجاوز، تجاوز نظامی نیست؟ تجاوز نظامی جنگ نیست؟ از هرطرف بچرخانی، مهمل اندر مهمل است.

چرا معصوم بیگی و همنظران اش اصرار دارند در برابر شعار « نه به جنگ» بایستند و “فقط” شعار « نه به تجاوز ائتلاف صلیبی-صهیونیستی» را در برابر آن بگذارند؟ ایشان بر این باور اند که جنگ دو طرف دارد و اگر بگویند این جنگ است، پای جمهوری اسلامی هم به وسط کشیده می شود یعنی حکومت ایران هم یک پای جنگ محسوب می شود. جوهر حرف آن ها، که بارها اینجا و آنجا می گویند، این است که شعار « نه به جنگ»، هموزن کردن دو طرف درگیر است یا دست کم مسکوت گذاشتن نقش تجاوزگر و آغاز کننده جنگ در شعاری کلی. این استدلال زمانی معقول و قابل پذیرش است که شعار دهنده ی ضد جنگ، تجاوزگری امپریالیستی – صهیونیستی و مسئولیت آغازگری جنگ را انکار کند یا عامدانه مسکوت بگذارد. اما واقعیت این است که آن ها به تصریح و تاکید طرفداران شعار « نه به جنگ!» بر تجاوزگری امپریالیستی- صهیونیستی و محکوم کردن آن راضی نیستند و عمدا خودشان را به نشنیدن می زنند و باز هم می پرسند « کدام جنگ؟ این فقط تجاوز است». بلی نکته در همین ” فقط” است. فقط باید تجاوز را گفت و محکوم کرد و نه بیشتر .

معصوم بیگی در واکنش به پوستر : « نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی، نه به رنج ایرانیان، نه به اعدام!» نوشته است: « نه به آدرس غلط دادن»! یعنی از جمهوری اسلامی نام بردن، آدرس غلط دادن است! فقط باید بگوئید: « نه به تجاوز ائتلاف صلیبی-صهیونیستی» والسلام. فقط باید متجاوز را محکوم کنید و اگر از رژیم چیزی بگوئید، مقاومت را همطراز با تجاوز کرده اید.

نیمه های نوامبر 2023 همین صفحه رادیو همبستگی تصویری را بازنشر کرده بود از ماری پنج سر مرکب از نخست وزیر وقت بریتانیا، رئیس پارلمان اروپا، رئیس جمهور وقت آمریکا، نتانیاهو و خامنه ای. اکبر معصوم بیگی به خشم آمده زیر آن تصویر نوشت: « بزرگترین انحراف و خطا سهم یکسان دادن به این اراذل است …». بی تردید اگر همان چهار اراذل اول می بودند، معصوم بیگی اعتراضی نمی کرد. از نظر او عکس خامنه ای رذل نمی بایست در کنار بقیه می آمد. نه بخاطر ان که طرفدار خامنه ای بود، بلکه به این خاطر که خامنه ای رذل در جبهه مقاومت در برابر امپریالیسم- صهیونیسم بود. این است چهره چپ محور مقاومتی.

یک طرفدار ” صدای سوم” که در عین محکوم کردن تجاوز امپریالیستی- صهیونیستی، نقش و سهم رژیم جمهوری اسلامی در جنگ طلبی و جنگ افروزی را کتمان و انکار نمی کند، الزاما ًبه این معنی نیست که آن ها را هم طراز و هم وزن و یکسان می کند. این یک تهمت بی پایه است برای شستن دستان خونین رژیم ایران در این جنگ. آن ها بدین منظور و تحت لوای این که نباید تجاوزگر و نیروی مقاومت را یکسان و یکی گرفت، حساب چند چیز را از هم جدا می کنند که مطلقا جدائی ناپذیر اند:

جدا کردن حساب ایران از رژیم حاکم بر ایران؛

جدا کردن حساب سیاست های 47 ساله داخلی و بین الملی و منطقه ای رژیم از این جنگ؛

جدا کردن منافع اقتصادی جنگ طلبان طبقه حاکم و سپاه و امتیازوران و رانت خواران “اقتصاد مقاومتی” مبتنی بر قاچاق و انحصار و احتکار … از این جنگ؛

جدا کردن سیاست جنگ طلبی آخرالزمانی شهادت طلبانه ی به بهای هست و نیست مردم، از این جنگ؛

جدا کردن مقاومت برای بقای رژیم اسلامی به هر قیمتی، از دفاع میهنی برای بقای ایران.

آن ها اصرار دارند که در این جنگ فقط باید تجاوز امپریالیستی- صهیونیستی را به حساب آورد و حساب سیاست های ضد مردمی و سرکوبگرانه و فاشیستی رژیم را از آن جدا کرد. درست همانگونه که در نقد من ( و بسیاری دیگر) بر فراخوان عمومی چندصد چپ ضدامپریالیست ناسیونالیست ایرانی در تاریخ ۱ تير ۱٣۹۷ – ۲۲ ژوئن ۲۰۱٨ با عنوان «سرنگونی آری، به دست مردم و برای حاکمیت مردم، نه توسط قدرت های خارجی» که : چرا بطور یکطرفه فقط خطر خارجی و شرارت امپریالیسم را مطرح کرده و رژیم را مسکوت گذاشته اند، مفتضحانه عذر بدتر از گناه آوردند که: علت اش این بود که بیانیه برای مخاطبان خارجی بود و “اختلافات و مسائیل داخلی کشور به خودمان مربوط است”ً! بلی حالا هم باید حساب جنگ را از اختلافات و مسائلی که با رژیم داریم ( اختلافات خانوادگی) جدا کنیم همچنان که مساله بقای ایران را از بقای رژیم حاکم بر ایران!

تاریخ امپریالیسم آمریکا با جنگ‌ها، اقدامات تجاوزکارانه، کشتارها و نابودی ملت‌ها نوشته شده است. اسرائیل، با توجه به شرایط پیدایش خود و ماهیت صهیونیسم به عنوان یک نیروی اشغالگر، تنها از طریق نظامی‌گری و جنگ و اشغالگری می‌تواند امنیت منطقه‌ای‌اش را تأمین کند. این جنگ افروزی، تهاجم، اشغالگری و تعرض امپریالیستی صدها سال وصهیونیستی سه ربع قرن سابقه دارند. با این حال، این پرسش همچنان باقی است: چرا حالا نوبت ایران؟ چپ های محور مقاومتی با خلاصه کردن مساله به ” تجاوز امپریالیستی- صهیونیستی به ایران” درست از روی این پرسش اساسی می پرند. شعارهای مرگ بر آمریکا، محو اسرائیل از روی زمین، تسخیر سفارت آمریکا ( در حکم تجاوز به خاک آمریکا) گروگان گیری کارکنان سفارت، صدور انقلاب اسلامی به منطقه، عملیات تروریستی در خارج از کشور از جمله انفجار مرکز یهودیان در آرژانتین در 1994، سازماندهی، آموزش، تسلیح و تامین مالی و لژستیک حزب الله در لبنان بلافاصله پس از به قدرت رسیدن خمینی، ایضاً همین اقدامات در سوریه و عراق و یمن… ؛ کوتاه نیامدن در جنگ با عراق با شعار اشغالگرانه و جنگ افروزانه ی ” فتح قدس از کربلا می گذرد»… تلاش برای مسلح کردن افعی اسلام سیاسی به دندان اتمی… و اینهمه دریای ذخایر موشک های دوربُرد و تجهیز نیابتی ها به چنین سلاح هائی …آیا اینها همه خیار و هویج بوده اند؟ آیا هیچیک از این ها ربط و دخلی به تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران و جنگ کنونی ندارند و ایران بی زمینه و بی سبب فقط و فقط از روی اقتضای طبیعت امپریالیسم و صهیونیسم مورد حمله نظامی و تجاوز قرار گرفته است؟ ایا رژیم جمهوری اسلامی در جنگ طلبی و جنگ افروزی و تحریک و بهانه دادن به مهاجمان نقشی نداشته است و نمی شود از جنگ حرف زد و سهم و نقش رژیم اسلامی را هم در پیدایش و دوام آن افشا و محکوم کرد؟ حالا زمینه سازی ها و تحریک های گذشته بجای خود، همین الان در جریان تجاوز امپریالیستی- صهیونیستی، آیا موشک پراکنی های رژیم به اسرائیل و پایگاه های آمریکا در منطقه و به زیرساخت های کشورهای همسایه و بستن تنگه هرمز با مین و ناوچه های جنگی ( با قبول خصلت دفاعی آن ها) جنگ هست یا نیست؟!

معصوم بیگی می نویسد: ” نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی ، نه به اعدام” « آدرس غلط دادن است»! می نویسد: « … نشانی غلط می دهند. آمریکا و اسرائیل فقط یک چیز می خواهند : تسلیم بی قید و شرط. تو را به خدا یکی بیاید عکس آن را ثابت کند، کسی نیست؟».

چپ های ضد امپریالیست- ناسیونالیت محور مقاومتی در آرزوی پیروزی بی قید وشرط فاشیسم اسلامی بر امپریالیسم وصهیونیسم در این جنگ اند. البته که آمریکا و اسرائیل بیشتر از تسلیم بی قید و شرط می خواهند، اما کسی که از روی سهم و مسئولیت رژیم در رسیدن کشور به چنین وضعی می پرد، رژیم را به مقام بی گناهی در این جنگ و لاجرم به مقام مقاومت ضد امپریالیستی- ضد صهیونیستی ارتقا می دهد. یاسمین میظر هم خیال می کند قسم خوردن اش به این که رژیم را ضد امپریالیست نمی داند، ضد امپریالیسم توجیه گر محور مقاومت او را قابل قبول می کند. او می گوید طرفدار صدای سوم است اما طرفداران صدای سوم آن را بد می فهمند چون هژمونی امپریالیسم را نمی فهمند. بطور موجز یعنی صدای سوم همان صدای محور مقاومت پان اسلامیستی- پان ایرانیستی در برابر امپریالیسم و صهیونیسم است! ( باران لایک محور مقاومتی ها). من اندک تردیدی ندارم که این چپ های محور مقاومتی، طرفدار رژیم نیستند. حتا خودشان را محور مقاومتی نمی دانند. اما مقاومت رژیم برای حفظ سلطه فاشیستی خود بر ایران و حفظ امپراطوری شیعه اش در منطقه را با مقاومت در برابر امپریالیسم و صهیونیسم عوضی می گیرند و خود را با آن همسو می کنند. مقاومت رژیم در برابر تجاوز(که صرفا برای حفظ نظام به قیمت نابودی کشور و مردم صورت می گیرد) ضد امپریالیسم ناسیونالیستی آنان را ارضا می کند و ضد امپریالیسم ناسیونایستی آنان آب به آسیاب محور مقاومت فاشیستی- تروریستی می ریزد. یکی هم کامنت نوشته است: « جنگ و تجاوز تحمیلی امپریالیستی-صهیونیستی بر علیه ایران را متوقف کنيد! مبارزه برای صلح پایدار و بر ضد جنگ نمی‌تواند جدا از مبارزات ضد امپریالیستی باشد». و من بعنوان یکی از مدافعان صدای سوم فریاد می زنم:

مبارزه با تعرض و جنگ امپریالیستی و صهیونیستی در ایران نمی تواند از مبارزه برای سرنگونی رژیم جنگ طلب و جنگ افروز اسلامی و ناسیونالیسم ایرانی جدا باشد!

شهاب برهان

27تیر 1404- 18ژوئیه 2026