نقاشی دیواری در محله فقیرنشین روکافوندا. تصویر کوچک درون متن: لامین یامال، ۱۹ ساله، در حال جشن گرفتن قهرمانی جام جهانی با تیم ملی اسپانیا
روز یکشنبه ١۹ جولای ٢٠٢۶برابر با ٢٠ تیرماه ١۴٠۵ جام جهانی فوتبال پس از ۵ هفته به پایان رسید. در فینال اسپانیا توانست آرژانتین را در وقت اضافه با نتیجه یک بر صفر شکست داده و جام را نصیب خود بکند. در این دوره از بازیها چند بازیکن از جمله لئونل مسی آرژانتینی، کیلیان اِمباپه فرانسوی، هاری کِین انگلستانی و لامین لامال ١۹ ساله اسپانیایی خوب درخشیدید. با درخشش خود لامین یامال، محلهی فقیرنشین روکافوندا را بر روی نقشهی جهان برجسته نموده است. این محله، منطقهای مسکونی برای طبقهی کارگر در شهر ماتارو [در منطقهی خودمختار کاتالونیای اسپانیا، ٣٢ کیلومتری شمال شرقی بارسلون و در اصل به عنوان یکی از محلات دورافتاده این شهر و در ساحل شرقی دریای مدیترانه] به شمار میرود. زادگاه فوقاستعدادی که پیشبینی میشود به ستارهی بزرگ بعدی فوتبال جهان تبدیل شود.
لامین یامال زمانی جنجال گستردهای برانگیخت که پس از قهرمانی باشگاه بارسلونا در لیگ [لالیگا] در اوایل سال جاری، با برافراشتن پرچم فلسطین از اتوبوس حامل تیم پیروز در کاروانی که به مناسبت پیروزی نهایی در شهر به راه افتاده بود، به حمایت از مقاومت فلسطین پرداخت. این تازه۱۹سالهی قهرمان جهان، آینده ی فوتبال محسوب میشود. ژاوی [هرناندز، بازیکن اسبق و سرمربی سابق بارسلونا، که در سال ۲۰۱۰ با تیم ملی اسپانیا قهرمان جام جهانی شد] در مورد این فوقاستعداد تردیدی به خود راه نمیدهد:
“۱۵ تا ۲۰ سال آینده از آنِ اوست. دقیقاً آنگونه که مسی در خلال دو دهه خودنمایی کرده است. او میداند که با دیگران تفاوت دارد. او یکی از بازیکنان برگزیدهی فوتبال دنیا است. او مرا به یاد مسی و نیمار میانداز.”. پپ گواردیولا، سرمربی تیم منچسترسیتی [باشگاه انگلیسی]، لامین یامال را “یکی از نایابترین بازیکنانی میداند که تاکنون متولد شدهاند؛ فردی که برای سالهای متمادی نیرویی مسلط بر فوتبال جهان خواهد بود”. لامین یامال پیش از این، فشار ناشی از تحمل آرزوهای مردم بر دوش خود را تجربه کرده است. فشاری که چندان برای او اهمیت ندارد:
“فشار؟ مادرم مرا وقتی ۱۶ سال داشت به دنیا آورد. پدرم مجبور بود ساعتها به خیابانها برود تا به هر شکل که بتواند مقداری خوراکی برای ما به خانه بیاورد. این است فشار”. لامین یامال به مناسبتهایی فراتر از استعداد فوتبالی خود و نیز به غیر از برافراشتن پرچم فلسطین در رژهی قهرمانی، توجهات را به خود جلب کرده است. هنگامی که با پیراهن بارسلونا پا به ورزشگاههای اسپانیا میگذارد، کفشهای فوتبال او مزین به سه پرچم است: پرچم اسپانیا برای کشوری که در آن متولد شد، پرچم مراکش به احترام پدرش، مونیر نصراوی، و پرچم گینهی استوایی به احترام مادرش، شیلا ابانا.این سه پرچم، بیانگر احترام به خانواده و گذشتهی آن و همچنین ریشههای او در محله روکافوندا است. او پس از هر گل، با انگشتان خود عدد ۳۰۴ را نشان میدهد – سه رقم پایانی کدپستی روکافوندا (۰۸۳۰۴) – تا منطقهی فقیرنشینی را که در آن بزرگ شده و هویت یافته، گرامی بدارد.
او در مصاحبهای اخیراً گفته است:
“دیدن اینکه امروز محلهی قدیمیام چگونه متحد میشود و گرد هم میآید، و اینکه کودکان آنجا در مییابند که آنها نیز میتوانند به جایگاهی که من اکنون در آن هستم دست یابند، برایم بسیار ارزشمند است. هیچ مثال بهتری از خود من وجود ندارد؛ من در آن پارک [در روکافوندا] بازی میکردم و اکنون اینجا هستم. من یکی از آنها بودم، و اکنون رویای خود را زندگی میکنم”. روکافوندا در دههی ۱۹۶۰ میلادی برای کارگران مهاجر از جنوب اسپانیا ساخته شد، اما در دههی ۱۹۹۰ با موج کارگران مهاجر از آفریقا پر گردید. ساختمانها فرسوده، راهپلهها فاقد آسانسور هستند و بر اساس آمار مؤسسهی ملی آمار اسپانیا (INE) [Instituto Nacional de Estadística]، نزدیک به نیمی از جمعیت روکافوندا در فقر به سر میبرند و این منطقه به عنوان یکی از فقیرترین مناطق اسپانیا شناخته میشود.
والدین لامین یامال زمانی که او سه ساله بود از یکدیگر جدا شدند. با این وجود، آنها تا حد امکان پسرشان را با هم تربیت کردند: لامین با مادرش در شهر گرانیرس زندگی میکرد، اما مرتباً به ماتارو میرفت تا با پدرش باشد. در آن تنگدستی که خانواده با آن دستبهگریبان بود، دو دوست ناشناسِ خانواده وجود داشتند که با حمایت مالی و کمکهای عملی، هنگامی که ابانا و نصراوی که تنها ۱۶ سال داشتند صاحب فرزند شدند، به یاریشان شتافتند. این دو نفر که نقشی بسیار مؤثر در شکلگیری آیندهی فوتبال داشتند، دوستان خانوادگی یعنی لامین و یامال بودند. شیلا ابانا و مونیر نصراوی چنان قدردان این همه کمک بودند که تصمیم گرفتند نام فامیل هر دوی خود را روی پسرشان کذاشته و فرزند خود را “لامین یامال نصراوی ابانا” بنامند.
بنابراین، نام درج شده بر روی پیراهن شمارهی ۱۹، در واقع تنها نام کوچک لامین یامال است. این امر مشابه سنت رایج در پیراهنهای فوتبال اسپانیا است؛ همچون ژاوی (ژاوی هرناندز کریوس)، همتیمی لامین یامال در تیم ملی یعنی پدری (پدرو گونزالس لوپز)، یا لوئیس انریکه (لوئیس انریکه مارتینس گارسیا). و همچنین رودریگو هرناندز کاسکانته، معروف به رودری، که آخر هفتهی گذشته به عنوان بهترین بازیکن جام جهانی انتخاب شد. به هر حال، این ژاوی بود که لامین یامال را در سن ۱۵ سالگی به بارسلونا آورد. پس از آغاز فعالیت او در چهار سالگی در باشگاه محلی «لا تورتا»، در شش سالگی به آکادمی بارسلونا، یعنی لاماسیا [آکادمی مشهور باشگاه بارسلونا]، پیوست. آلبرت پویگ، مربی او، بلافاصله دریافت که با استعدادی ویژه روبرو است:
“اینکه او از دیگران بهتر بود، مرا شگفتزده نکرد. چیزی که مرا شگفتزده کرد این بود که این فاصله به مرور زمان بیشتر شد، نه اینکه مانند حالت معمول کاهش یابد”. اینکه لامین یامال تا کجا میتواند پیش رود و چه میزان میتواند درجهی کیفی خود را ارتقا دهد، در آینده مشخص خواهد شد. اما او هماکنون نیز تأثیر خود را بر جای گذاشته است؛ به ویژه در زادگاهش ماتارو و به خصوص در محلهی روکافوندا، جایی که نام لامین یامال با باور به آینده و امید گره خورده است: سرخیو مارتینس، مربی یکی از تیمهای محلی، در گفتوگو با روزنامهی الپایس گفت:
“عامل لامین بسیار مثبت بوده است. اکنون [کودکان اینجا] انگیزهی بیشتری دارند، اشتیاقشان بیشتر شده است. پیش از این، فوتبال را رها میکردند تا در پارک بچرخند. اینجا منطقهای از مردم زحمتکش است؛ مردم در هر سنی گرد هم میآیند و به یکدیگر اهمیت میدهند. آدمهای خوب و بد اینجا هم هستند، درست مانند هر جای دیگر، اما هیچچیز اغراقآمیزی وجود ندارد… و کودکان [لامین یامال] را به عنوان بت خود میبینند. جوانان اینجا اکنون برخلاف گذشته رویا دارند”. آری، اکنون بدون تردید میتوان گفت که لامین یامال روکافوندا را بر روی نقشه برجسته کرده است. برای ساکنان این ناحیه، او چیزی فراتر از یک بازیکن فوتبال است: او نماد پیشرفت، آینده و امید است. پیش از این، همه میخواستند مانند مسی باشند. اکنون، دستکم در روکافوندا، همه میخواهند لامین باشند.
منتشرشده در شماره ٣٠ و ٣١ سال ٢٠٢۶ روزنامه «پرولِتَرن (Proletären)» ارگان حزب کمونیست سوند
https://proletaren.prenly.com/p/proletaren/2026-07-30/a/rocafondas-hjalte/4011/2415594/74344368
پنجشنبه، ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۶، ۸ امردادماه ١۴٠۵
برگردان به فارسی از نادر ثانی
