برگردان: آمادور نویدی
رفقای کارگر!
اول ماه مه در راهست، روزی که کارگران سراسر جهان بیداری خود به یک زندگی آگاهانه طبقاتی را جشن میگیرند؛ همبستگی خود را در مبارزه علیه هرگونه زور و ستم انسان بر انسان، و در پیکار جهت رهایی میلیونها زحمتکش از گرسنگی، فقر و تحقیر اعلام میکنند و جشن میگیرند. در این نبرد بزرگ، دو جهان در برابر هم قرار گرفتهاند: جهان سرمایه و جهان کار، جهان استثمار و بردگی، و جهان برادری و آزادی. در یکطرف مُشتی ثروتمند زالوصفت قرار دارند، که کارخانهها و کارگاهها / آسیابها، ابزارها و ماشینآلات را تصاحب کردهاند و میلیونها هکتار زمین و کوههایی از پول را به مالکیت خصوصی خود درآوردهاند. آنها دولت و ارتش را همچون سگهای نگهبان وفاداری جهت حفظ ثروتی که انباشتهاند، به خدمت خود گرفتهاند. در طرفی دیگر، میلیونها انسان محروم ایستادهاند که مجبورند به سرمایهداران جهت اجازه کار التماس کنند. کارگران با نیروی کار خود همه ثروتها را میآفرینند؛ اما در سراسر زندگیشان باید برای لقمهای نان بجنگند، و برای یافتن کار التماس کنند، تو گویی که صدقه میخواهند، درحالیکه نیروی جسمی و سلامت خود را در کارهای طاقتفرسا از دست میدهند و در کلبههای فقیرانه روستاها یا زیرزمینها و اتاقکهای نمور شهرهای بزرگ در گرسنگی زندگی میکنند.
اما اینک این زحمتکشان محروم علیه سرمایهداران و استثمارگران اعلام جنگ کردهاند. کارگران سراسر جهان جهت رهایی کار از بردگی مزدی، از فقر و نداری مبارزه میکنند. آنها برای سیستمی اجتماعی میجنگند که در آن ثروتی که با کار جمعی آفریده میشود، نه به سود مُشتی ثروتمند، بلکه به نفع همه کسانی باشد که کار میکنند. کارگران میخواهند زمین، کارخانهها، کارگاهها / آسیابها و ماشینآلات به مالکیت مشترک همه درآید. کارگران میخواهند به تقسیم جامعه به فقیر و غنی پایان دهند؛ ثمرات کارشان نصیب خودشان شود و همه دستآوردهای ذهن بشر و همه پیشرفتهای شیوههای کار، زندگی انسان کارگر را بهبود بخشد، نه آنکه ابزاری برای ستم بر آنها باشد.
مبارزه بزرگ کار علیه سرمایه، برای کارگران همه کشورها، فداکاریهای عظیمی در پی داشته است. آنها جهت حق خود در دستیابی به زندگی بهتر و آزادی واقعی، رودهایی از خون فدا کردهاند. کسانی که برای آرمان کارگران مبارزه میکنند، توسط دولتها مورد آزار و اذیت بیحد و حصر قرار میگیرند، اما علیرغم همه آزار و اذیتها، همبستگی کارگران جهان در حال رشد است و تقویت میشود. کارگران بیش از بیش در احزاب سوسیالیستی متحد میشوند، هواداران این احزاب به میلیونها نفر میرسند و به طور پیوسته، گام به گام، به سوی پیروزی کامل بر طبقه استثمارگر سرمایهدار پیش میروند.
پرولتاریای روسیه نیز به زندگی جدیدی بیدار شده است، و به این مبارزه بزرگ نیز پیوسته است. روزگاری که کارگر روس مطیعانه بردگی میکرد و هیچ راه گریزی از بندگی نداشت و کورسویی در زندگی تلخ خود نمیدید، سپری شده است. سوسیالیسم راه رهایی را به پرولتاریای روسیه نشان داده است و هزاران هزار مبارز به دور پرچم سرخ، همچون ستاره راهنما، جمع شدهاند. اعتصابها قدرت اتحاد را به کارگران نشان داده به آنها آموخته که چهگونه مقابله کنند، و ثابت نموده که نیروی کار سازمانیافته تا چه حد میتواند برای سرمایه ترسناک باشد. کارگران دریافتهاند که سرمایهداران و دولت از کار آنان زندگی میکنند و فربه میشوند. کارگران با روحیه مبارزه متحد، با آرزوی آزادی و سوسیالیسم، برانگیخته شدهاند.
کارگران دریافتهاند که استبداد تزاری چه نیروی تاریک و شیطانی است. کارگران برای مبارزه خود به آزادی نیاز دارند، اما دولت تزاری دست و پای آنها را میبندد. کارگران به آزادی تجمع، آزادی سازماندهی، آزادی روزنامه و کتاب نیاز دارند، اما دولت تزاری هر تلاش برای آزادی را با تازیانه، زندان و سرنیزه سرکوب میکند. فریاد «مرگ بر استبداد!» در سراسر روسیه طنینانداز شده است، این فریاد بیش از بیش در خیابانها، در گردهمآییهای تودهای کارگران به گوش میرسد.
تابستان گذشته دهها هزار کارگر در سراسر جنوب روسیه برای دستیابی به زندگی بهتر و رهایی از ستم پلیسی قیام کردند. بورژوازی و دولت از دیدن ارتش نیرومند کارگران که تمام زندگی صنعتی شهرهای بزرگ را با یک ضربه متوقف کرد، به لرزه افتادند. دهها مبارز برای آرمان کارگران زیر گلولههای سربازانی که تزاریسم علیه دشمن داخلی فرستاده بود. اما هیچ نیرویی نمیتواند این دشمن داخلی را شکست دهد، زیرا طبقات حاکم و دولت تنها به واسطه کار کارگران و زحمتکشان زندهاند. هیچ نیرویی روی زمین قادر نیست میلیونها کارگری را که هر روز آگاهتر، متحدتر و سازمانیافتهتر میشوند، درهم بشکند. در هر شکستی که کارگران متحمل میشوند، مبارزان جدیدی را به صفوف خود وارد میکنند، تودههای وسیعتری را به زندگی نو بیدار میسازند و آنها را جهت نبردهای تازه آماده میسازد.
و رویدادهایی که اکنون روسیه از سر میگذراند، چنان است که این بیداری تودههای کارگر قطعاً سریعتر و گستردهتر خواهد شد، و ما باید تمام تلاش خود را جهت متحد ساختن صفوف پرولتاریا و آماده کردنش برای مبارزهای قاطعتر بهکار گیریم.
جنگ حتی عقبماندهترین بخشهای پرولتاریا را نیز به امور و مشکلات سیاسی علاقهمند میکند. جنگ هرچه روشنتر و آشکارتر پوسیدگی کامل نظام استبدادی و جنایتکار باند پلیس و دستگاه قضایی حاکم بر روسیه را برملا میکند. مردم ما در داخل کشور از نداری و گرسنگی در حال مرگ هستند – با این حال، آنها به جنگی ویرانگر و بیمعنی در سرزمینهای بیگانه کشیده شدهاند که هزاران کیلومتر دورتر و محل سکونت نژادهای خارجی اند. مردم ما زیر بردگی سیاسی بهسر میبرند — بااینحال، دولت آنها را به جنگ برای برده کردن ملتهای دیگر فرستادهاند. مردم ما خواستار تغییر نظم سیاسی در کشورند – ولی دولت با غرش توپها در آن سوی جهان سعی در منحرف کردن توجه آنها دارد. و دولت تزاری در قمار خود، در هدر دادن جنایتکارانه ثروت و جوانان ملت، که برای مرگ به سواحل اقیانوس آرام فرستاده شدهاند، زیادهروی کرده است. زیرا هر جنگی فشاری بر مردم وارد میکند و جنگ دشوار با ژاپن متمدن و آزاد، فشار هولناکی بر روسیه تحمیل کرده است. و این فشار در زمانی وارد میشود که ساختار استبداد پلیسی، زیر ضربات پرولتاریای بیدار شده، از پیش به لرزه افتاده است.
جنگ تمام نقاط ضعف دولت را آشکار میکند، جنگ همه نقابهای دروغین را را کنار میزند؛ و تمام پوسیدگیهای درونی را برملا میسازد؛ جنگ، پوچی استبداد تزاری را برای همه آشکار میکند و به همه، عذاب مرگ روسیه قدیم را نشان میدهد، روسیهای که در آن مردم از حق رأی محروم، نادان و مرعوب هستند، روسیهای که هنوز در اسارت رعیتی حکومت پلیسی است.
روسیه قدیم در حال زوال است، و روسیهای آزاد در راه است تا جایگزینش شود. نیروهای تاریکی که از استبداد تزاری پاسداری میکردند، در حال نابودیاند. اما تنها پرولتاریای آگاه و سازمانیافته میتواند ضربه ای مرگبار به آنها وارد کند. تنها پرولتاریای آگاه و سازمانیافته میتواند آزادی واقعی، نه دروغین، را برای مردم به ارمغان بیاورد. تنها پرولتاریای آگاه و سازمانیافته میتواند هر تلاشی جهت فریب مردم، محدود کردن حقوق آنها و تبدیلشان به ابزاری صرف در دست بورژوازی را خنثی کند.
رفقای کارگر!
پس بیایید با نیروی مضاعف خود را برای نبرد سرنوشتسازی که در پیش است آماده سازیم!
بگذارید صفوف پرولتاریای سوسیالدموکرات استوارتر از پیش فشرده شود!
بگذارید صدایشان هر چه بیشتر به گوشها برسد!
بگذارید مبارزه جهت مطالبات کارگران هرچه جسورانهتر ادامه یابد!
بگذارید جشن اول ماه مه هزاران مبارز جدید را به آرمان ما جذب کند و نیروهای ما را در نبرد بزرگ جهت رهایی همه مردم، برای آزادی همه کسانی که از یوغ سرمایه رنج میبرند، افزایش دهد!
زنده باد روز کار هشت ساعته!
زنده باد سوسیالدموکراسی انقلابی انترناسیونالیستی!
مرگ بر استبداد غارتگر و جنایتکار تزاری!
برگردانده شده از:
Lenin on May Day, 1904
https://mltoday.com/from-the-classics-lenin-on-may-day-1904/
EDITOR’S NOTE: When V.I. Lenin wrote these lines, Tsarist Russia was already losing its war with Japan, a humiliating defeat that would lead to the first Russian Revolution of 1905.
Lenin on May Day, 1904
Comrade workers! May Day is coming, the day when the workers of all lands celebrate their awakening to a class-conscious life, their solidarity in the struggle against all coercion and oppression of man by man, the struggle to free the toiling millions from hunger, poverty, and humiliation. Two worlds stand facing each other in this great struggle: the world of capital and the world of labour, the world of exploitation and slavery and the world of brotherhood and freedom.
On one side stand the handful of rich blood-suckers. They have seized the factories and mills, the tools and machinery, have turned millions of acres of land and mountains of money into their private property. They have made the government and the army their servants, faithful watchdogs of the wealth they have amassed.
On the other side stand the millions of the disinherited. They are forced to beg the moneybags for permission to work for them. By their labour they create all wealth; yet all their lives long they have to struggle for a crust of bread, beg for work as for charity, sap their strength and health by back-breaking toil, and starve in hovels in the villages or in the cellars and garrets of the big cities.
But now these disinherited toilers have declared war on the moneybags and exploiters. The workers of all lands are fighting to free labour from wage slavery, from poverty and want. They are fighting for a system of society where the wealth created by the common labour will go to benefit, not a handful of rich men, but all those who work. They want to make the land and the factories, mills, and machines the common property of all toilers. They want to do away with the division into rich and poor, want the fruits of labour to go to the labourers themselves, and all the achievements of the human mind, all improvements in ways of working, to improve the lot of the man who works, and not serve as a means of oppressing him.
The great struggle of labour against capital has cost the workers of all countries immense sacrifices. They have shed rivers of blood in behalf of their right to a better life and real freedom. Those who fight for the workers’ cause are subjected by the governments to untold persecution. But in spite of all persecution the solidarity of the workers of the world is growing and gaining in strength. The workers are uniting more and more closely in socialist parties, the supporters of those parties are mounting into millions and are advancing steadily, step by step, towards complete victory over the class of capitalist exploiters.
The Russian proletariat, too, has awakened to a new life. It too has joined this great struggle. Gone are the days when our worker slaved submissively, seeing no escape from his state of bondage, no glimmer of light in his bitter life. Socialism has shown him the way out, and thousands upon thousands of fighters have thronged to the red banner, as to a guiding star. Strikes have shown the workers the power of unity, have taught them to fight back, have shown how formidable to capital organised labour can be. The workers have seen that it is off their labour that the capitalists and the government live and get fat. The workers have been fired with the spirit of united struggle, with the aspiration for freedom and for socialism.
The workers have realised what a dark and evil force the tsarist autocracy is. The workers need freedom for their struggle, but the tsarist government binds them hand and foot. The workers need freedom of assembly, freedom to organise, freedom for newspapers and books, but the tsarist government crushes, with knout, prison and bayonet, every striving for freedom. The cry “Down with the autocracy!” has swept through the length and breadth of Russia, it has been sounded more and more often in the streets, at great mass meetings of the workers.
Last summer tens of thousands of workers throughout the South of Russia rose up to fight for a better life, for freedom from police tyranny. The bourgeoisie and government trembled at the sight of the formidable army of workers, which at one stroke brought to a standstill the entire industrial life of huge cities. Dozens of fighters for the workers’ cause fell beneath the bullets of the troops that tsarism sent against the internal enemy.
But there is no force that can vanquish this internal enemy, for the ruling classes and the government only live by its labour. There is no force on earth that could break the millions of workers, who are growing more and more class- conscious, more and more united and organised. Every defeat the workers sustain brings new fighters into the ranks, it awakens broader masses to new life and makes them prepare for fresh struggles.
And the events Russia is now passing through are such that this awakening of the worker masses is bound to be even more rapid and widespread, and we must strain every nerve to unite the ranks of the proletariat and prepare it for even more determined struggle.
The war is making even the most backward sections of the proletariat take an interest in political affairs and problems. The war is showing up ever more clearly and vividly the utter rottenness of the autocratic order, the utter criminality of the police and court gang that is ruling Russia. Our people are perishing from want and starvation at home—yet they have been dragged into a ruinous and senseless war for alien territories lying thousands of miles away and inhabited by foreign races. Our people are ground down in political slavery—yet they have been dragged into a war for the enslavement of other peoples. Our people demand a change of political order at home — but it is sought to divert their attention by the thunder of guns at the other end of the world. But the tsarist government has gone too far in its gamble, in its criminal squandering of the nation’s wealth and young manhood, sent to die on the shores of the Pacific. Every war puts a strain on the people, and the difficult war against cultured and free Japan is a frightful strain upon Russia. And this strain comes at a time when the structure of police despotism has already begun to totter under the blows of the awakening proletariat.
The war is laying bare all the weak spots of the government, the war is tearing off all false disguises, the war is revealing all the inner rottenness; the war is making the preposterousness of the tsarist autocracy obvious to all and is showing everyone the death-agony of the old Russia, the Russia where the people are disfranchised, ignorant and cowed, the Russia that is still in serf bondage to the police government.
The old Russia is dying. A free Russia is coming to take its place. The dark forces that guarded the tsarist autocracy are going under. But only the class-conscious and organised proletariat can deal them their death-blow. Only the class- conscious and organised proletariat can win real, not sham, freedom for the people. Only the class-conscious and organised proletariat can thwart every attempt to deceive the people, to curtail their rights, to make them a mere tool in the hands of the bourgeoisie.
Comrade workers! Let us then prepare with redoubled energy for the decisive battle that is at hand! Let the ranks of the Social-Democrat proletarians close ever firmer! Let their word spread ever farther afield! Let campaigning for the workers’ demands be carried on ever more boldly! Let the celebration of May Day win thousands of new fighters to our cause and swell our forces in the great struggle for the freedom of all the people, for the liberation of all who toil from the yoke of capital!
Long live the eight-hour day!
Long live international revolutionary Social-Democracy!
Down with the criminal and plundering tsarist autocracy!
