کانون صنفی معلمان ایران (تهران) در بیانیه‌ای به تاریخ ۲۱ آبان، با اعتراض به موج فزاینده اعدام‌ها، خواستار توقف فوری صدور و اجرای احکام اعدام شد. این تشکل تأکید کرد بدون توجه به اتهام، عقیده و گرایش افراد، با مجازات مرگ مخالف است و آن را ناقض بنیادی‌ترین حق انسانی، یعنی حق حیات، می‌داند. این کانون افزایش اعدام‌ها، به‌ویژه اعدام زندانیان سیاسی و جوانان زیر ۳۰ سال، را ابزاری برای ایجاد ترس عمومی و عقب‌راندن جامعه از اعتراض و مطالبه‌گری توصیف کرد. در بیانیه، تشدید فشارهای اقتصادی پس از اعتراضات دی‌ماه و جنگ، کاهش قدرت خرید و گسترش نابرابری از عوامل افزایش نارضایتی عمومی برشمرده شده است.
امضاکنندگان با اشاره به حضور جوانان فرودست در اعتراضات نوشتند که آنان به فقر، نابرابری، محدودیت آزادی‌های فردی و محرومیت از زندگی شایسته اعتراض داشتند. به تأکید این تشکل، بسیاری از محکومان «دانش‌آموزان دیروز ما و فرزندان همین جامعه‌اند» و حق آنان آینده‌ای همراه با آزادی، امنیت و کرامت انسانی است. بیانیه با استناد به گزارش ۲۳ شهریور هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل اعلام کرده است بیش از ۷۰ نفر، از جمله دست‌کم پنج زن و سه پسر، در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ در معرض خطر قریب‌الوقوع صدور یا اجرای حکم اعدام قرار دارند. همچنین به اعدام دست‌کم ۲۹ مرد در ارتباط با اعتراضات، از مارس تا اوت ۲۰۲۶، اشاره شده که پنج مورد آن در ملأعام بوده است.
کانون در تشریح پرونده «آتش‌سوزی مسجد سیدالشهدا در پاکدشت» از احسان حسینی‌پور حصارلو، متین محمدی و عرفان امیری نام برده و نوشته است پرونده آنان به مرحله اجرای احکام رسیده است. بنا بر بیانیه، متین محمدی و عرفان امیری هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال و احسان حسینی‌پور حصارلو ۱۸ساله بوده‌اند. در پرونده «میدان علیخانی اصفهان» نیز به وضعیت عرفان اسفندیاری، شروین باقریان، ابوالفضل ابراهیمی و امیرحسین ملکی اشاره شده که هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال یا در آستانه ۱۸سالگی بوده‌اند. کانون اعلام کرده عرفان اسفندیاری و امیرحسین ملکی اعدام شده‌اند و شروین باقریان و ابوالفضل ابراهیمی همچنان در معرض خطر اجرای حکم قرار دارند. این تشکل با استناد به گزارش‌های نهادهای حقوق بشری، شمار اعدام‌شدگان از ابتدای سال ۱۴۰۵ را دست‌کم ۵۹۷ نفر اعلام کرده که در میان آنان دست‌کم ۱۹ زن و ۵۵ زندانی سیاسی حضور دارند. بیانیه همچنین بر کمبود اطلاعات درباره دیگر محکومانی تأکید کرده که هنگام ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال بوده‌اند.
کانون صنفی معلمان، دفاع از حق حیات، آزادی و عدالت را بخشی جدایی‌ناپذیر از مسئولیت اجتماعی و اخلاقی معلمان دانسته و حمایت خود را از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» اعلام کرده است؛ کارزاری که زندانیان در ده‌ها زندان، هر سه‌شنبه با اعتصاب غذا در آن مشارکت می‌کنند. این کانون با تأکید بر اینکه اعتراض نباید به انتشار بیانیه محدود بماند، از تشکل‌های صنفی و مدنی دعوت کرده است با اعلام موضع علنی، گفت‌وگو و هم‌اندیشی، راهکارهای عملی و مشترکی برای توقف اعدام‌ها پیدا کنند. بیانیه می‌پرسد آیا معلمان تنها به مطالبات معیشتی خود می‌اندیشند یا هنگامی که دانش‌آموزان دیروزشان را به سوی زندان و چوبه‌های دار می‌برند، سکوت نخواهند کرد؟
