15
برگی از تاریخ: برگرفته از پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در اسفند ماه ۱۳۶۹.
تقدیم به؛ خانواده زندانیان سیاسی در ایران تحت سُلطه رژیم جمهوری اسلامی.
شمس الدین – امانتی ۲ / ۶ / ۲۰۲۶
مردم!
سرنوشت زندانیان سیاسی را پیگیرانه و با جدیت دنبال کنید. به مقررات حکومتی تمکین نکنید. مزدوران و عوامل رژیم را در حلقه فشار و بازخواست دائمی خود قرار دهید. حقوق اجتماعی و انسانی مردم باید مراعات گردد. استوار و بی تزلزل به حقوق انسانی و اجتماعی استناد کنید. پیگیرانه بخواهید که زندانیان سیاسی آزاد گردند. حقوق زندانیان بی کم و کاست مراعات گردد، منظم و دسته جمعی به ملاقات زندانیان بروید. به هیچ وجه اجازه ندهید که در مقابل زندانها و بازداشتگاهها به شما توهین کنند. معترض و با گردن افراشته به ملاقات زندانیان خود بروید، این زندانبانان و جلادها هستند که باید در برابر شما در حالت دفاع باشند.
صف ملاقات کننده ها باید صف مردم آزاده و معترض باشد، که با اتحاد و همبستگی خود بجای زمزمه های پراکنده با نارضایتی و تنفر، آزادی زندانیان سیاسی، را با صدای واحد و رسا طلب میکنند. در هر جا که میتوانید شعار: «آزادی زندانیان سیاسی» را به شعار اعتراضات و اجتماعات خود تبدیل کنید. ما خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط تمام زندانیان سیاسی از هر مرام و مسلکی هستیم. هیچکس نباید به جرم اعتقاداتش و مبارزه سیاسی و اقتصادی در زندان بماند.
مردم آزاده!
ما می توانیم و باید به نیروی اتحاد و مبارزه مان زندانیان سیاسی را آزاد کنیم. در اجتماعات، در برابر در زندانها، در تظاهرات و در اعتراضات خود یکپارچه و متحد بگوئید: «زندانی سیاسی آزاد باید گردد!»
درود بر مردم آزاده!
مرگ بر جمهوری اسلامی!
