مرگ یک کارگر جوشکار در تهران بر اثر سقوط از ارتفاع
مرتضی عالمی رحمانی، کارگر جوشکار ۲۲ ساله و اهل روستای چالی از توابع کبودرآهنگ، که برای یافتن کار به تهران مهاجرت کرده بود، هنگام کار بر اثر سقوط از یک سازه اسکلتی مرتفع جان خود را از دست داد.
گازگرفتگی دو کارگر در مخزن آب در شهر صدرا
دو کارگر در شهر صدرا، استان فارس، هنگام رنگآمیزی یک مخزن آب در ارتفاع، بر اثر استنشاق بخارات سمی ناشی از مشتقات نفتی و مواد شیمیایی دچار گازگرفتگی شدند و داخل مخزن گرفتار شدند. امدادگران پس از خارج کردن آنها از مخزن، کارگران مصدوم را برای ادامه درمان به اورژانس تحویل دادند.
مصدومیت چهار کارگر چاهکن در قم بر اثر کمبود اکسیژن
چهار کارگر هنگام حفر چاه در یک ساختمان نیمهساز در خیابان شهدای ناجای قم، بر اثر قطع برق و از کار افتادن پمپ هواکش، دچار کمبود اکسیژن شدند و به کف چاه سقوط کردند. نیروهای امدادی پس از حضور در محل، کارگران مصدوم را نجات دادند. از وضعیت جسمی آنان اطلاعات بیشتری منتشر نشده است.
مرگ کارگر در این حوادث را نمیتوان به حادثه تقلیل داد؛ وقتی کارگری بدون حفاظت کافی از ارتفاع سقوط میکند، وقتی دو کارگر در مخزن مملو از بخارات سمی گرفتار میشوند و وقتی چهار کارگر با قطع برق و از کار افتادن یک پمپ، در چاهی بدون اکسیژن به قعر مرگ سقوط میکنند، مسئله دیگر حادثه نیست؛ مسئله یک نظام تولیدی است که جان انسان را ارزانتر از هزینه ایمنسازی محل کار میداند.
در این مناسبات، سود باید بهموقع پرداخت شود، تولید نباید متوقف شود و پروژه باید هرچه سریعتر تمام شود؛ اما ایمنی کارگر میتواند به فردا موکول شود. کارگر اگر بمیرد، گویی حادثهای طبیعی اتفاق افتاده که درچند خط خبر منتشر میشود و چرخه تولید دوباره ادامه پیدا میکند. آنچه دیده نمیشود، این است که پشت هر مرگ شغلی، تصمیمهایی درباره هزینه، نظارت، تجهیزات، قرارداد، بیمه و شرایط کار وجود دارد.
این مرگها محصول بیاحتیاطی چند کارگر نیستند؛ محصول ساختاری هستند که نیروی کار را تا مرز فرسودگی و مرگ مصرف میکند و سپس مسئولیت را به گردن حادثه میاندازد.
وقتی هزاران کارگر در طول یک سال کشته یا مصدوم میشوند، دیگر با مجموعهای از اتفاقات پراکنده روبهرو نیستیم؛ با یک بیاعتنایی و بیتوجهی مرگبار مواجهیم. و در چنین وضعی، پرسش اصلی این نیست که چرا کارگر سقوط کرد؛ پرسش این است که چه کسی از ناایمن ماندن محیط کار سود میبرد و چه کسی هزینه آن را با جان خود میپردازد؟
کارگری که برای زنده ماندن کار میکند، نباید برای کار کردن بمیرد.
اتحاد بازنشستگان
@etehad_bazn
