جرقه‌ای که شعله‌ور شد زن، زندگی، آزادی

عبدالصمد آذرپور خیزش سراسری «زن، زندگی، آزادی» که در پی مرگ مهسا(ژینا) امینی در شهریور ۱۴۰۱ آغاز شد، تنها یک اعتراضمقطعی نبود، بلکه تجلی‌گاه دهه‌ها انباشت نارضایتی و بحران‌هایچندوجهی در جامعه ایران بود. این جنبش با شعاری ساده اماعمیق، به سرعت از اعتراض به حجاب اجباری فراتر رفت و به یکانقلاب اجتماعی با مطالبه تغییرات بنیادین تبدیل شد. «زن، زندگی، آزادی» را می‌توان نتیجه طبیعی فشارهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دانست که در طول چهار دهه برپیکره جامعه ایران وارد شده بود. ​این انقلاب محصول یک رخداد ناگهانی نبود، بلکه ریشه‌هایعمیقی در بحران‌های طولانی‌مدت جامعه ایران دارد.  از همان سال‌های اولیه پس از انقلاب ۱۳۵۷و سرکار آمدن رژیمجمهوری اسلامی زنان به عنوان یکی از اولین گروه‌ها، هدفمحدودیت‌های  و حملات عریان حکومت قرار گرفتند. حجاباجباری نمادی از این سرکوب بود که نه تنها پوشش، بلکه هویت وحقوق فردی زنان را نشانه گرفته بود. در طول سال‌ها، مقاومت زنانعلیه این قانون با شکل‌های مختلفی از جمله نافرمانی مدنی، فعالیت‌های حقوق بشری و کمپین‌هایی مانند «چهارشنبه‌هایسفید» ادامه داشت. مرگ ژینا امینی در بازداشت گشت ارشاد، جرقه‌ای بود که این نارضایتی انباشته را به یک انفجار اجتماعیتبدیل کرد. شعار «زن، زندگی، آزادی» به طور مستقیم به اینبحران ریشه‌دار اشاره دارد. …