میگفتند او دیگرسلطنتطلب کلاسیک نیست وازدموکراسی سکولار، حقوق بشرو وحدت ملی حرف میزند. میگفتند. اوطرفدارهمهپرسی، جدایی دین ودولت، برابری جنسیتی برای گذارغیرخشونتآمیزاست. میگفتند ایشان به عنوان حلقهی اتصال میان ایرانیان آزادیخواه عمل میکند وفقط رهبردوره گذاراست و بعد انتخابات میشود.!! راستی ازاین قول وعده ها چه چیزی باقیمانه است؟
* دراین دوره گذار که فعلا ازخارج کشور شروع شده آنچه دیدیم خشونت واهانت بود ایجاد وحدت نبود بلکه عامل تفرقه شدید.
*گذارغیرخشونتآمیزرا آنها در خیابانهای این دنیا تبدیل به کتک کاری مخالفین و وادارکردن مردم به طرفداری ازآنها،اجبارکردن ایرانیها به گفتن”جاوید شاه” آویزان کردن پرچم بر در و دیواررستورانهای ایرانی چیزی دیگری نبود.
* انتخابات بعد ازگذار تبدیل شد به شعار«یک میهن، یک پرچم، یک رهبر» این شعار زیر پای همه وعده هایتان، آزادی و آزادیخواهی را زد.
* اکنون رهبر دوره گذار یک نماد مقدس و غیرقابل نقد است که بالاتر از قانون و نهادهای مدنی میباشد. این سرمایه سیاسی امروز به یک دردسرسیاسی تبدیل شده است.
رضا پهلوی برای راضی کردن فاشیسم وهمراه کردن ناسیونالیسم ایرانی به ارتش دستور داد تا وطیفه ملی خود را در قابل تجزیه طلبان کردستان انجام دهد. اینجا کردستان منظورهمه ملیتهای ساکن ایران است این جواب وحدت ملی بود. جنس حرفهایش ازنوع ” فتوای خمینی” درانقلاب 57 بود. این یک رمزاست کسیکه میخواهد دردستگاه حکومت وی کاره ای شود باید ازامروزموضعش در مورد کردستان روشن باشد اگرنه جای درحکومت آینده پهلوی ندارد.او به بنی صدرهای نیاز دارد که چکمه هایشان را بپوشانند تا فتوای او را عملی کنند. قرار بود او حلقه اتصال میان مردم باشد اما وحدت ملی ایشان از همین امروز ترکید هنوزدستش به قدرت نرسیده چهره اش عریان شد. این سرمایه سیاسی اکنون یک فاشیست تمامیت خواه است.
اما زیاده روی کردن درخالی بندی سیاسی هم خوب نیست طبعات ناخوشایند دارد. این استخوان لای دندانتان گیرخواهد کرد جناب پهلوی. کردستان لقمه چربی نیست که بتوان آن را به راحتی قورت داد. ما جواب فاشیستهای زمان پدر و پدربزرگتان تا اسلامیهای کنونی را داده ایم . جواب شما را هم بلدیم بهتر است دست دوستی به طرف کردستان دراز کنید. ما یاد گرفتیم ازحق خودمان دفاع کنیم .هیچ چیز اندازه انسانیت برای ما مقدس نیست ” نه شاه و نه میهن”.ما در سرزمین کردستان انسانیت پرورش میدهیم نه فاشیسم. ما راهمان جداست.
صالح گویلی
