متن بخشی از ویدئو اعترافات اجباری مرضیه حسینی خبرنگار ایران اینترنشنال: “این ویدئو را میگیرم که بگم اگر من ناخواسته با ادبیاتم، به هر صورت باعث شدم، اگر سهمی داشتم که دردی به درد شما اضافه بشه، اگر غمی به غم شما اضافه کردم، با نهایت خضوع، با نهایت تواضع من ازتون عذرخواهی میکنم و باور کنید که عامدانه نبوده.”
پسزمینه:
در حالی که تلویزیون ایران اینترنشنال کنسرت سیاسی ـ سودآوری گرانقیمت رضا پهلوی در تورنتوی کانادا را، که بلیط آن از ۱۵۰ تا هزار دلار برای رویا فروشی به جماعت “خام پندار” بود، بهطور گسترده و بیش از حد پوشش داد، هزاران نفر از طرفداران مجاهدین به مدت دو روز در نیویورک علیه حضور پزشکیان تظاهرات کردند و خانم حسینی در گزارشی کوتاه از این تظاهرات سخن گفت؛ که ظاهراً همین چند دقیقه گزارش به مذاق سلطنتطلبان و مدیران ایران اینترنشنال خوش نیامد و درست مثل جمهوری اسلامی، خانم حسینی را وادار کردند تا با نهایت خضوع و تواضع عذرخواهی کند یا به قول آمریکاییها: “to eat crow”
نگارنده سالهای طولانی درباره غیرحرفهای بودن ایران اینترنشنال و دروغپردازیهای بدون پرنسیپ رهزنان سیر و سلوک ژورنالیستی این رسانه مشکوک نوشته و سخن گفته است و معتقدم بهاصطلاح خبرنگاران و مدیران این شبکه باید در فردای ایران، در دادگاههای صالح، دموکراتیک و عادلانه، جوابگوی رفتار خود و بهخصوص نقش آن در تشویق و فرستادن هزاران ایرانی بیگناه به مسلخگاه جمهوری اسلامی در دیماه ۱۴۰۴ باشند؛ اگرچه معتقدم نه مسئولان این رسانه و نه شخص آقای رضا پهلوی هرگز به ایران باز نخواهند گشت.
در مورد ماهیت ارتجاعی و مذهبی ـ فرقهای مجاهدین نیز بارها نوشتهام و گفتهام و تأکید کردهام که متأسفانه گروههایی مانند سلطنتطلبان و مجاهدین و بقیه فرقههای قبیلهگرا و متعصب برای آینده ایران بسیار مضر و زیانبار هستند؛ وگرنه خمینی نیز، نشسته زیر درخت سیب نوفللوشاتو، وعده تأسیس جمهوریای نظیر جمهوری فرانسه میداد. اما آزادی و دموکراسی حکم میکند که تظاهرات دو روزه مجاهدین نیز، ولو برای چند دقیقه، باید دیده شود.
بگذریم از اینکه ابتذال امروزی اپوزیسیون برونمرزی آنچنان از حد و مرز گذشته است که “مسلمان نشوند و کافر نبیند”؛ تا جایی که رژیم میلیونرها را از ایران میفرستد تا با پولپاشی “کنگره آزادی” را بنا نهند و ملغمه ای ناهمجور از “شتر گاو پلنگ” ء اپوزیسیون مفلس را به طمع هواپیما و هتل و غذای مجانی، زیر چتر خود جمع کند؛ یا شخصی که فاندهای کلان برای سازمان حقوق بشری خود اندوخته است، بهناگاه، باز هم با پولپاشی و هتل و هواپیمای مجانی، میخواهد از فعالیت حقوق بشری “جهش تکاملی” یافته و خود را رهبر ائتلاف ۱۵ سازمان سیاسی معرفی کند. متاسفانه موارد تأسفآور از این گونه فراواناند. ولی در بین این تفکرات فرقهای، متعصب، نابردبار و کوتهفکر، سلطنتطلبان تازهبهدورانرسیده حقا جایگاه ویژهای دارند.
این مطلب کوتاه را با اکراه مینویسم، زیرا با وجود این فرقههای متعدد، آینده را تاریک میبینم. به احتمال زیاد ترامپ در نهایت با جمهوری اسلامی توافق خواهد کرد و، به مصداق عامیانه، “این نیز بگذرد”. اما آنچه نباید از آن گذشت، رفتار خشن و نابردبار این فرقههای مدهش، از جمله سلطنتطلبان، است, که هنوز “نه به دار است و نه به بار”، این جماعت وهمناک با درفش ساواک و زبان خشونت و تهدید حتی “خودی” را برای اعترافات اجباری جلوی دوربین قرار میدهند. کاملاً واضح و عیان است که اگر در فردای ایران به قدرت برسند، با “غیرخودی” چه کار خواهند کرد. این باید هشداری باشد برای آن دسته از آزادیخواهانی که هنوز به طمع دانه به دام نیفتادهاند.
عبدالستار دوشوکی
چهارشنبه ۸ مهر ۱٤۰۵
